Historia Szczepu Harcerskiego „Leśne Plemię"

Duchowość i tradycja

Od pierwszych dni istnienia aż po dziś, domem „Leśnego Plemienia” jest Klasztor Braci Mniejszych Kapucynów w Stalowej Woli – Rozwadowie. Znajdują się tu harcówki i magazyny, ale przede wszystkim bije tu duchowe serce środowiska. Silna więź z Zakonem kształtowała i wciąż kształtuje charaktery kolejnych pokoleń harcerzy. Co więcej, przykład życia braci sprawił, że niektórzy z wychowanków Szczepu sami odkryli w sobie powołanie zakonne. Z naszych szeregów wywodzi się do dziś pięciu wyświęconych kapłanów oraz jeden brat zakonny, a ich posługa przekroczyła granice Polski – docierając m.in. do Austrii, Rosji i Włoch.

Szczep posiada wyjątkową, własną obrzędowość. Insygnium władzy szczepowego jest obrzędowy toporek, używany m.in. do wbijania gwoździ pamiątkowych w drzewce sztandaru, uroczyście przekazywany następcom. Wyjątkową tradycją jest również przechodnia stuła. Otrzymuje ją każdy prezbiter Zakonu obejmujący funkcję duszpasterza lub kapelana Szczepu (o ile sam jest harcerzem). Została ona przekazana w 1990 roku przez żegnającego się ze Szczepem śp. br. Jana Tandka. Zdarzało się również, że ojcowie duszpasterze tak bardzo zżywali się z „Leśnym Plemieniem”, że sami składali Przyrzeczenie Harcerskie i zdobywali stopnie instruktorskie.

Gromady, drużyny i patrole wędrownicze powstawały, ewoluowały i zmieniały się na przestrzeni niemal czterech dekad. Dziś Szczep tworzy pięć aktywnych jednostek, zrzeszających dzieci i młodzież – od najmłodszych zuchów po harcerzy i wędrowników. Prace środowiska koordynuje szczepowa lub szczepowy, przy wsparciu kapelanów i Rady Szczepu.

Służba na miarę czasów

Służba Bogu, Polsce i Bliźnim to fundament pracy wychowawczej „Leśnego Plemienia”. Na przestrzeni lat przybierała ona bardzo różne formy. Przez lata pontyfikatu św. Jana Pawła II harcerze Szczepu brali udział w Białej Służbie, zabezpieczając wizyty papieskie w ojczyźnie. Tradycję tę kontynuowano podczas pielgrzymek Benedykta XVI oraz podczas Światowych Dni Młodzieży z papieżem Franciszkiem w 2016 roku.

Harcerze z Rozwadowa zawsze odpowiadali na wezwanie w momentach kryzysowych. Podczas tragicznych powodzi w latach 1997, 2001 i 2010 nieśli czynną pomoc – organizując obozy dla dzieci z zalanego Wrocławia, pracując fizycznie przy usuwaniu skutków żywiołu w Zalesiu Gorzyckim i wspierając Stalowowolski Ośrodek Wsparcia i Interwencji Kryzysowej. W nowszej historii środowisko po raz kolejny zdało trudny egzamin. Włączając się w struktury Pogotowia Harcerzy i Harcerek ZHR, harcerze Szczepu pełnili wymagającą służbę na rzecz społeczeństwa w trakcie pandemii COVID-19, a następnie zaangażowali się w niesienie wielowymiarowej pomocy uchodźcom z Ukrainy po wybuchu wojny w 2022 roku.

Nie zapominamy także o naszej historii i lokalnej społeczności. Z dumą pełnimy zaszczytną służbę niesienia sztandarów odchodzących na Wieczną Wartę żołnierzy Armii Krajowej. Regularnie wystawiamy warty podczas uroczystości państwowych i religijnych, w tym przy Grobie Pańskim oraz na mogiłach powstańczych rozwadowskiego cmentarza. Ważną kartą w historii naszej posługi była przez wiele lat pomoc przy organizacji Pikniku Charytatywnego przy Klasztorze Kapucynów oraz zainicjowane w 2016 roku wsparcie misji kapucyńskich w Afryce. Choć te konkretne inicjatywy należą już do pięknej historii Szczepu, harcerze stale podejmują nowe wyzwania, niezmiennie wspierając m.in. coroczne Spotkania Młodzieży w Wołczynie.

Czasy się zmieniają, ale „Leśne Plemię” wciąż dumnie podąża tym samym, wyznaczonym blisko 40 lat temu harcerskim szlakiem.